Σάββατο, 4 Απριλίου 2009

Ο ΦΟΥΡΝΟΣ τού Μπάρμπα "ΔΙΑΚΟΥ"

Δίπλα στή προσφυγική συνοικία'ΠΑΡΑΓΚΕΣ'τής πόλης μας,υπήρχε τότε ό Φούρνος τού Διάκου,από τόν οποίο τά δύσκολα χρόνια τού εμφυλίου καί όχι μόνο,αγοράζαμε βερεσέ ψωμί μέ Δευτεράκι(μέ πίστωση ημερών,εβδομάδων,μηνών)καί βάλε,καί κάπου-κάπου μέχρι παραγραφής τού χρέους,στό κάτω-κάτω ψωμάκι ήτανε,καί μερικοί ζούσανε μόνο με αυτό,καί πού νά βρούνε χρήματα νά τό αγοράσουνε,αφού δουλειά δέν υπήρχε....
Η επιχείρηση λοιπόν αυτή παραγωγής ψωμιού,ήτανε οικογενειακή μέ οικονομική άνεση καί αρχηγός τής οικογένειας αυτής ήτανε κάποιος ρασοφόρος κατά κόσμον Κυπριανός θεώρατος,ντούρος μέ πολλά γένια καί μαλλιά όλα άσπρα,έτσι τόν πρόλαβα εγώ,γιά τόν οποίο λεγότανε πάρα πολλά καί αυτός δέν χαμπάριαζε τίποτε καί από κανένα.Πανέξυπνος πονηρός,αθυρόστομος σέ βαθμό κακουργήματος,καταντούσε "Γραφικός εφαπσίας'προφανώς λόγω σχήματος .Ιδιαίτερη αδυναμία του τό ασθενές φύλο.
Θυμάμαι χαρακτηριστικά όταν τύχαινα στό φούρνο με τό Μαλαμάκι,νά τόν άκούω σαν νά
είναι τώρα'νά λέει μέ τήν βροντερή του φωνή στή κοπέλλα πού τίς άρεσαν τά σόκιν
"Μαλαμάκι παιδί μου,τί κάνει ή Μάνα σου ή χήρα,καιρό έχει νά μάς έρθει γιά ψωμί
νά τής το πείς παιδί μου(ότι τήν αναζητώ)καί όταν έφτανε ή κοπελια στό μπάγκο κοντα
στά ψωμιά,τήν παρότρυνε φωνάζοντας γοερά "Σκύψε παιδί μου Μαλαμάκι μέσα στή κάσα σού έχω κάτι ψωμιά μόνο γιά σένα καί τή Μάνα σου"Έσκυβε ή καυμένη γιατί τά ψωμιά ήταν δανεικά κι'απλήρωτα(Ειδική προσφορά)!
Ο Δεύτερος τής παρέας (οικογένειας)ό Λαζαρής,περασμένης ηλικίας καί αυτός ,μέ τή τραγιάσκα καί κουμπωμένο στό λαιμό τό πουκάμισο(τό θύμα τής παρέας )καί θά εξηγήσω γιατί.Δουλειά Νύχτα μέρα "είχανε καί κατοικίδια ζώα βλέπεις".-
'Ο αδερφός Λαζαρής λοιπόν ήτανε 31-τριάντα ένα ΧΡΟΝΙΑ αρραβωνιασμένος μέ κάποια
άμοιρη κοπέλλα πού τόν περίμενε καρτερικά (Τήν τότε εποχή δέν ήτανε οί άνθρωποι όπως σήμερα).Καί όταν ό καυμένος σήκωνε κεφάλη καί έκανε κουράγιο νά ζητήσει τήν άδεια τού μεγάλου αδελφού (Διάκου)γιά νά παντρεφτεί τήν γυναίκα π'αγαπούσε....
ό Διάκος τόν καθήλωνε επιβλητικά λέγοντάς τον είς επήκοον ΟΛΩΝ "Υπομονή Λαζαρή παιδί μου,έχουμε τήν αδερφή μας(65χρονη)καί πρέπει νά παντρέψουμε πρώτα τήν Κωνσταντινιά...καί βλέπουμε γιά σένα.Μέχρι πού ή αρραβωνιαστικιά τού Λαζαρή αρρω
στησε (υστερα από 31 χρόνια αρραβώνα)βαρειά καί πέθανε από φυματίωση....
Τό τρίτο πρόσωπο τής οικογένειας -παρέας Η Κωνσταντινιά "η λατρεμένη"τής οικογένειας,τό "αδύνατο φύλο" μέ τήν Εληά στό "Μάγουλό"της πάνω στήν οποία υπήρχε εξ αρχής φυτρωμένη μιά μαύρη τρίχα κατσαρή καί θεώρατη(Ελέυθερη,ανύπαντρη,παρθένα μέχρι τά γεράματα)μέ μακρυμάνικο πουκάμισο καί κότσο στό μαλλί .'Ομορφη "σάν"τή Γεωργία Βασιλειάδου τήν αείμνηστη ηθοποιό μας,πού τίς έμοιαζε κιόλας λές καί ήταν αδελφή της.Μέ λίγα λόγια ήτανε ΟΛΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ! Ετσι λοιπόν πέρναγε ό καιρός καί όλοι μεγαλώναμε μέ ή χωρίς στερήσεις!!!
Ενας,ένας λοιπόν άφησαν τόν μάταιο τούτο κόσμο καί τά τρία αυτά αγαπημένα αδέρφια
μέ τελευταίο στή σειρά γιά τόν άλλο κόσμο τόν γενειοφόρο καί ρασοφόρο,γραφικό,Διάκο-κατά κόσμο Κυπριανό,χωρίς κανένας νά ακούσει τό Ησαία χόρευε,αφήνοντας μόνο περιουσία,σχόλια καί μυστικοπάθεια.Κάποια στιγμή πρέπει
νά υιοθέτησαν μιά μακροσυγγενή τους κοπέλλα καί τούς διαδέχθηκε αξιοπρεπώς.........
Η Σφραγίδα πού άφησαν στούς συνανθρώπους τους είναι ανεξίτηλη καί αλησμόνητη γιά
φίλους καί εχθρούς, πού νομίζω πώς ΔΕΝ είχανε!!!
Χ.Σ.ΖΗΣΑΚΗΣ
ΑΠΡΙΛΗΣ 2009

7 σχόλια:

Stergios είπε...

Πολύ διασκεσατικό! Μπράβο Πατέρα!
ΟΛΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ!!!!! (χα χα χα χα χα)
Θυμάμε τις ατάκες αλλα οχι όλη την ηστορια.....

ΛΕΩΝ είπε...

Αστεία ιστορία που αφήνει όμως και μια πίκρα για την μοίρα των γεροντοπαλίκαρων! Σαν την ταινία με τον αξέχαστο Λογοθετίδη "Δεσποινίς ετών τριάντα εννιά" !
Καλημέρα σας κε Ζησάκη!

ΛΕΩΝ είπε...

Μάλλον από παράληψη δεν ανέφερα ότι ιστορία σας είναι πολύ ωραία και μας ταξιδεύει σε εποχές που λόγω ηλικίας εμείς δεν ζήσαμε! Να συνεχίσετε να μας ταξιδεύετε στον παρελθόντα βίο σας. Το βρίσκω πολύ ενδιαφέρον.

ΠΟΝΤΙΚΟΠΑΓΙΔΑ είπε...

Πολύ καλό. Εκείνο που μας αρέσει είναι ότι μας ταξιδεύετε πίσω στον χρόνο και σε εποχές που ακόμα υπήρχαν άνθρωποι…

Να είστε καλά και σας ευχαριστούμε για τα μαθήματα.
Συνεχίστε αλλά όσο το δυνατόν με πιο τακτικές καταχωρήσεις.

ΕΧΕΤΕ ΤΗΝ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΝΕΡΓΑΤΩΝ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΣΑΣ….

«ΠΟΝΤΙΚΟΠΑΓΙΔΑ»

ΚΑΦΕΝΕΙΟΝ "ΧΑΛΑΡΑ" είπε...

Αγαπητέ Γραφέα Πεζικού. Με πήγατε αρκετά χρόνια πίσω. Εγώ μόλις άνοιξα ένα καφενεδάκι (Blog εννοώ) και σας εντόπισα μέσα από την ΠΟΝΤΙΚΟΠΑΓΙΔΑ. Διάβασα αρκετές από τις αναρτήσεις σας και ταξίδεψα με τις διηγήσεις σας στα μπορεί μεν σκληρά χρόνια, αλλά τουλάχιστον υπήρχε ανθρωπιά.

Σας περιμένω και στο καφενεδάκι μου να κεράσω νοητικά έστω ένα καφεδάκι…

Την καλησπέρα μου
Ο ΚΑΦΕΤΖΗΣ ΤΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ

Καραβάκι είπε...

Υπέροχες ιστορίες.Νομίζω κ. Χριστόδουλε ότι αντί να ασχολείσται με τα μπλοκ θα έπρεπε να πιάσετε μολύβι και χαρτί και να ξεκινήσετε το γράψιμο.Ένα βιβλίο με τις αναμνήσεις σας,παρακαταθήκη στα παιδιά και τα εγγόνια σας.Να το σκεφτείτε σοβαρά αυτό σας παρακαλώ...

Γραφεας Πεζικου είπε...

Καραβάκι:Καλή μου, όπως σου έχω ξαναπεί ένα σοβαρό κίνητρο και ίσως το σοβαρότερο ,με την ενασχόλησή μου με το μπλόγκ,ήταν και είναι αυτό που μου προτρέπεις να κάνω...Δλδ
να γράψω τις αναμνήσεις μου σε κάποιο βιβλίο. Και με την ευκαιρία είναι ένα από τα απωθημένα μου μετά την ποίηση που..... "προηγήθηκε"!Σε ευχαριστώ που μπήκες στο κόπο να τα διαβάσεις και να με σχολιάσεις.
Σ' έχω κι άλλες πάμπολλες εκπλήξεις, τα λέμε...

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.