Σάββατο, 14 Μαρτίου 2009

ΥΠΟΜΟΝΗ

@Σάν κυνηγημένο πουλάκι,κρύφτηκες στό κόρφο μου
Σέ κράτησα στά χέρια μου
σέ χάδεψα,σέ ζέστανα
Συγκινήθηκα κι' έκλαψα,όταν μέ τρεμάμενη φωνή,
μούπες Σ'Αγαπώ!
Τόν ερχομό σου χρόνια περίμενα
κι' άλλα τόσα όπως παληά θά καρτερώ
τό γυρισμό σου,ξαφνικά!
@Δέ πρόλαβα,καλά-καλά νά σέ δώ ,νά σέ χαρώ
έφυγες,βιαστικά σάν τό πουλάκι πού επιστρέφει
στή φωληά του,φοβισμένο!
Εμεινα μόνος,μέ τά χέρια ανοιχτά πού νοσταλγούν
πάλι δυνατά νά σέ σφίξουν.
Συννέφιασαν καί μαύρισαν γύρω μου όλα!
Τά μάτια μου,ερμητικά κλειστά,
αρνούνται νά δεχθούν άλλη εικόνα
κρατώντας τή σκιά σου -ορκίζονται
νά περιμένουν τήν 'Ανοιξη!

Χ.Σ.ΖΗΣΑΚΗΣ
ΦΛΕΒΑΡΗΣ 1966

2 σχόλια:

ΠΟΝΤΙΚΟΠΑΓΙΔΑ είπε...

Οι λύκοι σταμάτησαν να ουρλιάζουν πλέον, γιατί άρχισαν να ουρλιάζουν οι άνθρωποι…! Υπομονή «ΟΙ ΚΕΡΑΣΙΕΣ ΘΑ ΑΝΘΗΣΟΥΝ ΚΑΙ ΦΕΤΟΣ».
Κάποτε τα παιδιά μετρούσαν τα άστρα, τώρα μετράνε οθόνες και την μοναξιά γύρω τους…

Απόμαχος είπε...

ΜΕΝΕΛΑΟΣ ΛΟΥΝΤΕΜΗΣ-ΑΘΑΝΑΤΟΣ!!!
ΜΕΛΙΟΣ ΚΑΔΡΑΣ-ΑΓΡΑΜΠΕΛΗ -ΣΚΑΜΒΟΥΡΑΣ!
ΜΕ ΣΥΓΚΙΝΗΣΑΤΕ ΦΙΛΟΙ ΤΗΣ ΠΟΝΤΙΚΟΠΑΓΙΔΑΣ
ΚΑΙ ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑΣ.ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΕΙΝΑΙ
ΤΑ ΩΡΑΙΟΤΕΡΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΕΧΩ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΚΑΙ ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΧΡΟΝΟ ΤΑ ΔΙΑΒΑΖΑ ΜΙΚΡΟΣ ΟΤΑΝ
ΑΡΡΩΣΤΟΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΞΑΠΛΩΝΑ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΙΑΤΡΟΥ!

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.